Dobrodošli na Sott.net
Ned, 02 Lis 2022
Svijet za ljude koji misle

Tajna povijest
Karta

Info

"Španski Stounhendž“ izronio iz jezera posle intenzivne suše

špajolska
© Manu Fernández/Twitter
Amalie Garcia, 54, stoji pored Dolmena Guadalperala, megalitskog spomenika koji se pojavio zbog suše u rezervoaru Valdecanas u El Gordu, zapadnoj Španjolskoj, u subotu, 13. kolovoza 2022.
Dolmeni Gvadalperala potopljeni su izgradnjom brane i punjenjem veštačkog jezera 1963. godine tokom vladavine Fransiska Franka, a od tada su bili samo četiri puta bili delimično vidljivi tokom izuzetno intenzivnih sušnih perioda.

Najgora suša u poslednjih nekoliko decenija izazvala je velike probleme u Španiji, ali je arheolozima donela priliku da prouče drevno praistorijsko kamenje.

Dolmeni Gvadalperala, takođe poznati i kao "Španski Stounhendž", sastoje se od 150 granitnih stena kružno aranžiranih za koje se veruje da datiraju 5.000 godina pre nove ere.

Handcuffs

Novi dokazi otkrivaju da je Hauard Karter pokrao Tutankamonovo blago

Sto godina nakon otkrića grobnice dečaka kralja do sada neobjavljeno pismo potkrepilo je dugotrajne sumnje.

tutankhamun
© Anadolu/Getty
Novi dokaz o otkriću zlatnog lijesa došao je od člana Carterovog tima.
Egipćani su dugo sumnjali da je Hauard Karter, čuveni arheolog koji je 1922. otkrio Tutankamonovu grobnicu, uzimao sebi blago pre nego što je grobnica zvanično otvorena. Iako su glasine kolale generacijama, bilo je teško doći do dokaza. Sada se sumnja da je Karter upravljao imovinom "nesumnjivo ukradenom iz grobnice" pojavila u ranije neobjavljenom pismu koje mu je 1934. poslao eminentni britanski učenjak iz njegovog sopstvenog tima za iskopavanje.

Kobni amulet

Pismo je napisao ser Alen Gardiner, vodeći filolog. Karter ga je angažovao da prevodi hijeroglife nađene u grobnici staroj 3.300 godina i kasnije mu dao amulet korišćen za prinose mrtvima, uveravajući ga da nije došao iz grobnice, preneo je "Gardijan".

Gardiner je amulet pokazao Reksu Engelbahu, tadašnjem britanskom direktoru Egipatskog muzeja u Kairu i bio je zaprepašćen kad mu je rečeno da je zaista došao iz grobnice jer je odgovarao drugim uzorcima - svi su bili napravljeni od istog kalupa. U pismu Karteru on je priložio Engelbahovu "presudu".

Komentar: Čovjek se zapita jesu li Carter i njegovi sponzori ukrali i sakrili nešto od posebne povijesne važnosti: Zlatno doba, psihopatija i šesto izumiranje


Wedding Rings

Mađarska: Arheolozi su u grobu žene pronašli 169 zlatnih prstenova iz kulture Tisapolgar

U grobu žene visokog statusa pronađeno je 169 zlatnih prstenova. Žena je bila sahranjena pre oko 4600-4300. godina pre nove ere u eneolitskoj kulturi Tisapolgar.
grob
© screenshot videa sa fb stranice Muzeul Ţării Crişurilor
Grob žene sa 169 zlatnih prstenova
Arheolozi Zavičajnog muzeja Krišurilor došli su do izuzetnog otkrića tokom zaštitinih arheoloških istraživanja saobraćajnice koja povezuje grad Oradeu i autoput A3.

Preliminarna analiza skeleta i predmeta na terenu potvrdila je da je u grobu sahranjena žena pre oko 4600-4300. godine pre naše ere. U njenom grobu pronađeno je 169 zlatnih prstenova, bakarna narukvica i oko 800 perli od kosti. Arheolozi veruju da su zlatni prstenovi ukrašavali pletenice njene kose.

Die

Najstarije poznate kockice od terakote stare su 4.500 godina i potiču iz Harapanske kulture u dolini Inda

Najstarije poznate terakota kockice dolaze iz Harapanske kulture u dolini Inda i stare su oko 4.500 godina. Njihova namena ostaje tajna, iako se malo razlikuju od današnjih kockica za kockanje.
Terakota kockica
© Lahore Museum, Pakistan
Terakota kockica
Prve kockice su pravljene od gline ili kosti, a kasniji modeli su izvajani od mermera, metala ili čak ćilibara.

Ove kockice iz doline Inda su otprilike 2 cm i datiraju između 1900-2500. godine pre nove ere.

Napravljene su od gline, dobro pečene, a ponekad i premazane crvenim premazom. Budući da na ivicama kockica ima malo tragova habanja, pretpostavlja se da su bacane na meku površinu. Moguće da je to neka tkanina ili možda pranjašavo tlo.

Komentar:


Nuke

Odbacivanje američkih mitova o Hirošimi - Cenzura i propaganda jučer, identične današnjim

hirošima
© EPA
Američko atomsko uništenje 140.000 ljudi u Hirošimi i 70.000 u Nagasakiju nikada nije bilo "potrebno" jer je Japan već bio razbijen, nije bila potrebna kopnena invazija i Japan je težio miru. U zvanični mit, da su "bombe spasile živote" podstičući predaju Japana, više ne može verovati niko osim onih koji vole da se zavaravaju.

Dugogodišnja fikcija uništena je istorijskim zapisima koji se čuvaju u američkim, sovjetskim, japanskim i britanskim arhivima - sa kojih je sada većinom skinuta oznaka tajnosti - i detaljno ih je opisao Ward Wilson u svojoj knjizi "Pet mitova o nuklearnom oružju".

"Atomsko prikrivanje" Grega Mitchella takođe pomaže u objašnjenju trajnosti trika o "spašenim životima". Cenzori za vrijeme rata i okupacije zaplijenili su sve filmove i fotografije dva atomskim bombama bombardovana grada, a američka vlada ih je decenijama skrivala. Čak i 1968. godine, na snimcima iz Hirošime u državnim arhivama, koji su se nalazili u Nacionalnom arhivu, pečatirano je: "TAJNO, Ne može se objaviti bez odobrenja Ministarstva odbrane". Fotografije bombardovanih gradova koje su došle do javnosti samo pokazuju spaljene zgrade ili gljiva oblake - rijetko ljudske žrtve.

U "Hirošima u Americi: 50 godina poricanja", Robert Lifton i Mitchell primjećuju da general Leslie Groves, šef Manhattan projekta, "ništa nije prepustio slučaju". Čak i prije Hirošime, zabranio je američkim komandantima da komentarišu atomske napade bez odobrenja Ratnog ministarstva.

Treasure Chest

Blago iz brončanog doba pronađeno na mjestu ukopa u Mađarskoj

mađarska
© Szent István Király Museum
Grob mlade žene sa bogatim nalazima
Mađarski arheolozi su iskopali blago iz bronzanog doba na groblju u blizini grada Mani. Zaštitna istraživanja, zbog izgradnje auto-puta M100, sproveli su arheolozi iz Muzeja Szent István Király.

Arheološkim istraživanjem otkrivena je bronzanodopska nekropola sa sahranama pokojnika visokog statusa. Tim istraživača je pronašao 8 sahrana, od kojih je jedna posebna.

U jednom grobu nalazili su se skeletni ostaci mlade žene, oko 20 godina. Sahranjena je sa 38 zlatnih i bronzanih ukrasnih predmeta, poput zlatnih prstenova, torkvesa, spiralnih narukvica i zlatnih ukosnica za kosu. Pored nje su bile postavljeni i mali keramički lonci.

Istraživači veruju da je žena sahranjena sa prstenom na svakom prstu. To može da ukaže da je bila bogata osoba koja je imala visok društveni status u svojoj zajednici.

Treasure Chest

Blago sa španjolskog brodoloma pronađeno kod Bahama nakon više od 350 godina

blago
© Twitter
Blago sa španjolskog brodoloma
Poslije 350 godina pronađeni su dragulji nestali u brodolomu jedne španske galije, a morski arheolozi zapanjeni su blagom koje su dugo krile dubine okeana kod Bahama.

Raskošna španska galija natovarena dragocjenostima potonula je kod Malih Bahama 1656. godine, a brojni avanturisti i arheolozi pokušavali su 350 godina da pronađu neprocjenjivo blago, prenosi Gardijan.

Kada je nedavno pokrenuta još jedna ekspedicija, malo ko je vjerovao da je moguće pronaći ostatke dragocjenog tovara.

Međutim, pronađeni su izuzetni primjerci, između ostalog draguljima optočeni privjesci i zlatni lančići, koji su ležali netaknuti na morskom dnu stotinama godina.

Španska galija je potonula na zapadnoj strani Malih Bahama, 70-ak kilometara od obale, ali su dragocjenosti pronađene u pojasu od oko 13 kilometara od mjesta brodoloma.

Binoculars

Najstarija poznata skulptura u obliku životinje na svijetu 'Lav-čovjek' za koju se procjenjuje da je stara više od 40.000 godina

Figurina Lav-čovek
© Ulmer Museum
Figurina Lav-čovek
Lav-čovek je praistorijska figurina izrađena od kljove mamuta. Reč je o izuzetnom remek delu ledenog doba od pre 40.000 godina. Praistorijska figurina otkrivena je 1939. godine u pećini Štadel u Nemačkoj, a danas se nalazu u muzeju Ulmer.

Lav-čovek je izuzetno remek delo gornjeg paleolita. Pre oko 40.000 godina, na početku gornjeg paleolita, švapska Jura (švapski Alpi) je bila deo pejzaža u kojem su bili nastanjeni anatomski modernim ljudima (Homo sapiens). Lovili su mamute, irvase, bizone, divlje konje i druge životinje. Dokaze o ljudskom naseljavanju pećina na ovom području arheolozi su otkrili iz tragova logorske vatre, ostataka oruđa, oružja i nakita od kamena, kostiju, rogova i slonovače.

Lav-čovek je napravljen od kljove mamuta, najveće životinje u okruženju tog vremena i prikazuje najžešćeg predatora, sada izumrlog lava.

Stvarna veličina predmeta je: visina 28,1 cm, širina 6,3 cm i debljina 5,9 cm. Pronađen je u više delova, preko 200 fragmenata, a nedostaju delovi prednjeg dela tela. Lav-čovek je u uspravnom stavu, mišićavih ramena, sa rukama na boku. Leva nadlaktica je označena rezovima koji mogu predstavljati tetovaže ili ožiljke.

Dig

Davno izgubljena palača Džingis-kanova unuka možda je pronađena u Turskoj

turkey genghis khan
© The Daily Sabah / Anadolu Agency
Nakon osvajanja Bagdada 1258. godine, Hulagu-kan je osnovao prestonicu Ilakanata koju su istorijski izvori spominjali, ali arheolozi nisu mogli da pronađu.

Hulagu-kan je bio unuk Džingis-kana, ali i brat Kublaj-kana, koji je osvojio veći deo jugozapadne Azije. Arheolozi sugerišu da su novotkriveni ostaci palate iskopani u provniciji Van, koja se nalazi u modernoj Turskoj, najverovatnije pripadali njemu.

Ko je bio Hulagu-kan?

Mongolski vođa je živeo od 1217. do 1265. godine i predvodiovojne ekspedicije na Bliskom istoku. U istoriji je ostao poznat po pljačkanju Bagdada iz 1258. godine, kada je veliki deo grada razoren do temelja. Zabeleženo je da je među porušenim građevinama bila i čuvena biblioteka po imenuKuća mudrosti, a jedna od brojnih legendi navodi da je Tigar tom prilikom bio crn od tinte iz uništenih knjiga.

Marko Polo je takođe spomenuo ovaj događaj, opisujući da je Hulagu do smrti izgladneo kalifa Bagdada. Ipak, istoričari danas sugerišu da su muslimanski izvori pouzdaniji, a prema njima su kalifa umotali u ćilim - da njegova krv ne bi dotakla zemlju - i gazili konjima.

Telescope

Stonehenge bi mogao biti drevni solarni kalendar, kaže nova analiza

stonehenge
© Drone Explorer/Shutterstock
Dugo se smatralo da je poznato mjesto Stonehenge služilo kao drevni kalendar, s obzirom na njegovo usklađivanje sa solsticijima. Nova otkrića o povijesti kamenog kruga, zajedno s analizom drugih drevnih kalendarskih sustava, potaknula su profesora Timothyja Darvilla da baci novi pogled na Stonehenge. Njegova analiza zaključila je da je mjesto zamišljeno kao solarni kalendar.

"Jasna solsticijska usklađenost Stonehengea potaknula je ljude da sugeriraju da je ovo mjesto uključivalo neku vrstu kalendara još od antikvara Williama Stukeleya", rekao je Darvill sa Sveučilišta Bournemouth. "Sada su otkrića dovela to pitanje u oštriji fokus i ukazuju na to da je mjesto bilo kalendar koji se temelji na tropskoj solarnoj godini od 365,25 dana."