Nemoguće drevno inženjerstvo? Upoznajte

Kefrenova piramida i Velika sfinga

Kefrenov hram u dolini koji se nalazi na platou Giza, jedna je od najfascinantnijih drevnih struktura na Zemlji. U njemu se nalaze supermasivni blokovi kamenja, neki premašuju 150 tona težine, i elementi dizajna koji jezivo podsećaju na elemente pronađene u Peruu.


Kefrenove piramide i u neposrednoj blizini Velike sfinge
© Keith Payne
Pored toga, neverovatno "savijeno" kamenje u unutrašnjosti su još jedan detalj koji je izazvao zbunjenost i divljenje među stručnjacima i turstima.

Jedan od najpoznatijih Hramova u dolini u Egiptu je bez sumnje onaj koji pripada Kefrenu, koji se nalazi na platou Giza, samo 500 metara od Kefrenove piramide i u neposrednoj blizini Velike sfinge.

To je jedan od najbolje očuvanih drevnih hramova u Egiptu, koji je hiljadama godina bio skoro netaknut jer je bio prekriven peskom sve do 19. veka.

Zidovi od krečnjaka imaju 45 metara, a njihova debljina se eksponencijalno smanjuje, dajući mu spoljašnji izgled nastambe.

Zidovi su prekriveni poliranim crvenim granitom i iznutra i spolja, dok je pod beli krečnjak.

Ogist Mariet ga je otkrio 1852. godine, i dao mu ime Hram sfinge.

Smatra se da je hram služio i za proces mumifikacije faraona i za njegovo pročišćenje pre nego što je sahranjen u piramidi.

Ulazi su okruženi sfingama, a krov ove strukture podržavaju stubovi koji su takođe napravljeni od crveng granita.

U njemu nema slika i natpisa, i ima otvore na gornjem delu zidova koji pružaju prirodno svetlo.

Unutrašnjost je ukrašena statuama faraona, koje su postavljene u postojeći bunar u kasnijim danima njegove izgradnje.

Sve one su u veoma lošem stanju, osim jedne koja je napravljena od diorita i sada je smeštena u Egipatskom muzeju u Kairu.

Sam hram se smatra apsolutnim čudom drevnog inženjeringa iz više razloga.

Njegov odličan arhitektonski stil ga čini jednom od najstarijih i najbolje očuvanih građevina u Egiptu.

Jedini drugi poznati hram slične veličine je Hram sfinge koji se nalazi pored njega, i neverovatni Hram Osirion u Abidosu u gornjem Egiptu. Sva ova tri hrama karakterišu neverovatni detalji koji zbunjuju stučnjake još od njihovog otkrića.
Khafre
Jedna od glavnih karakteristika Hrama u dolini u Gizi je velika količina megalitskog kamenja koji su korišćeni u njegovoj konstrukciji. Osnovna stuktura ovog hrama je jedna od najneobičnijih karakteristika: sagrađen je potpuno od masivnih blokova krečnjaka čija težina premašuje 150 tona.

Ostaje potpuna misterija kako su drevni graditelji uspeli da prevoze i podignu ovo masivno kamenje na visinu od 12 metara.

Veruje se da je kamenje vađeno u blizini Velike sfinge.

Pored velikog broja i veličine ovog kamenja koje je korišćeno u konstrukciji, još jedna zbunjujuća karakteristika su zidovi hrama, koji su uklopljeni sa neverovatnom preciznošću, čineći da unutrašnjost hrama izgleda kao ogromna trodimenzionalna slagalica.

Kamenjem je manipulisano sa takvom preciznošću da neki od njih imaju nekoliko izloženih površina sa različitim uglovima.

Neki od ovih kamenja izgledaju kao da su bukvalno oblikovani u tu formu, ili savijeni da bi se savršeno uklopili sa susednim kamenjem.

Kako su drevni graditelji uspeli sve ovo, ostaje duboka misterija za naučnike.

Ali, ako sve gore navedeno nije dovoljno misteriozno, ukoliko pažljivo pogledamo zidove i elemente dizajna ovog hrama, primetićemo zapanjujuću sličnost sa drugim drevnim područjima širom sveta.


Ako otputujemo u Olantajtambo, drevni arheološki kompleks u Peruu, naći ćemo neverovatne, supermasivne zidove, koje su dreve civilizacije podigle hiljadama godina pre.

Na iznenađenje mnogih, ako uporedimo Hram doline na platou Giza, sa strukturama koje se nalaze u Olantajtambu u Peruu, ili Korikanča hram u Kusku, primetićemo neobičnu sličnost.

Neverovatni hram Korikanča ima elemente dizajna koji jezivo podseća na hram u Egiptu.

Postavljaju se pitanja, da li su sve ove sličnosti samo slučajnost? Kako je moguće da su drevne civilizacije širom sveta iskopale, transportovale i postavile, sa milimetarskom preciznošću, supermasivno kamenje koje je teže od sto tona?

Da li su oni pratili neke nacrte? Koju vrstu tehnologije su koristili? I kako su sve to postigli bez upotrebe "moderne" tehnologije?