planeta

Znanstvenici su iskoristili fenomen poznat pod nazivom 'gravitacijsko mikroleće' kako bi uočili planet, koji se otkrio savijanjem svjetlosti udaljenijih zvijezda (kako je prikazano)
Planeta veličine Zemlje otkrivena je kako luta kroz našu galaksiju i nije vezana za neki zvjezdani sistem, poput našeg Sunčevog sistema.

Naučnici vjeruju da postoji ogroman broj planeta koje se slobodno kreću svemirom, ali je do sada otkriven tek manji broj. I te planete koje su otkrivene bile su ogromne, 600 do 1.200 puta veće od Zemlje. Međutim, naučnici su sada otkrili jednu "slobodnu" planetu veličine Zemlje kako se kreće kroz našu galaksiju Mliječni put.

Ovo otkriće, objavljeno u Astrofizičkom žurnalu, može da bude dokaz da u svemiru postoji ogroman broj takvih planeta, koje nisu prevelike, a istovremeno nisu vezane za neki solarni sistem.

"Šanse da se otkrije takav objekat, relativno male mase, koji slobodno luta po svemiru, ekstremno su niske. Ili smo mi imali puno sreće, ili su takvi objekti češći u svemiru nego što se misli", kaže Pžemek Mrož sa Kalifornijskog instituta za tehnologiju, piše "Lajvsajens".

Većina planeta van našeg Sunčevog sistema vidljiva je astronomima zapravo zahvaljujući zvijezdama za koje su vezane. Te zvijezde obezbjeđuju svjetlost koja izlaže neku planetu teleskopima na Zemlji. Kada su planete previše male da bi mogle da se spaze teleskopom, naučnici ih "vide" zahvaljujući malom gravitacionom uticaju na njihovu zvijezdu ili uz pomoć treperenja koje se primijeti kada ta planeta prolazi ispred zvijezde.

planeta

Rezultat fenomena leće je učinak sličan divovskom povećalu, koje osvjetljava svjetlost iz pozadinske zvijezde 'izvora' kako bi otkrilo prisutnost predmeta
Lutajuće planete, međutim, nemaju zvijezdu koja bi ih osvijetlila na taj način. Naučnici ih otkrivaju zahvaljujući dijelu Ajnštajnove teorije relativiteta poznatom kao gravitaciono sočivo. Na taj način, velike planete ili drugi svemirski objekti dejstvuju kao "kosmička lupa" koja, gledano sa Zemlje, krivi svjetlost nekog izvora, kao što su zvijezde.

"Ako masivan objekat prođe između posmatrača na Zemlji i udaljene zvijezde, njegova gravitacija može da odbije ili fokusira svjetlost sa te zvijezde", kaže Mrož.

Naučnici tako mjere promjenu svjetlosti, i zahvaljujući tome znaju koliki je objekat koji se ponaša kao gravitaciono sočivo. Što je objekat veći, efekat gravitacionog sočiva traje duže.

Astronomi objašnjavaju da su šanse za uočavanje ovako kratkih promjena ekstremno male, jer može da prođe i po milion godina dok se jedna planeta nađe u takvom položaju da se sa Zemlje uočava njeno djelovanje na zakrivljenje svjetlosti.

Srećom, naučnici koji su otkrili ovu planetu prate stotine miliona zvijezda čija svjetlost može biti zakrivljena.

Najmanja planeta koja slobodno luta našom galaksijom najvjerovatnije se odvojila od svog planetarnog sistema poslije sudara s nekim masivnijim objektom, piše Sputnjik.