Iako se protesti poljoprivrednika i železničara još nisu okončali, u Nemačkoj se organizuju nove demonstracije. Mediji javljaju o velikim skupovima u Kelnu, Hamburgu, Minhenu, Ahenu, Bonu, Berlinu... Navodno se širom zemlje okupilo više od milion ljudi. Ovoga puta razlog za demonstracije nije bio bes zbog pada životnog standarda, niti ljutnja zbog ekonomske ili energetske politike vlade.
Na skupu u Potsdamu su se među okupljenima pojavili i kancelar Olaf Šolc (SPD) i ministarka spoljnih poslova iz redova Zelenih, Analena Berbok. Na ulice se izašlo u znak otpora navodnom jačanju "krajnje" desnice, što zapravo znači da se sada u Nemačkoj demonstrira protiv Alternative za Nemačku (AfD).
Tako se dospelo u neobičnu situaciju da vlast protestuje protiv opozicije, pri čemu se tvrdi da se to čini radi "odbrane demokratije". Takva stvar mogla bi se tumačiti i kao kontramiting, odnosno kao pokušaj političko-medijskog kompleksa da demonstrira svoju moć.
Medijski izveštaji sa ovih skupova pružaju sliku Nemačke u kojoj kao da je sve manje ili više u redu, osim što postoje desničari kojima se docrtavaju hitlerovski brčići.
Tako se stvara predstava da pored spoljnog neprijatelja (Rusije) - sada postoji i jednako opasan unutrašnji neprijatelj. Dežurni analitičari su uvek tu da istaknu vezu između ovih neprijatelja. Na jednom od transparenata koje su nosili samoproklamovani branitelji demokratije, otvorenosti i tolerancije pisalo je da samo fašisti glasaju za AfD, čime je žigosana četvrtina biračkog tela.
Komentar: To su doista vrijedne vještine, ali je li slučajnost da je to sada prioritet, baš dok se Njemačka upliće u još jedan genocid i još jedan nemoralan rat protiv Rusije?
Možda bi se njemački političari prvo trebali pobrinuti za nekoliko lekcija iz povijesti?