Izbijanje epidemije virusa korona u Francuskoj nema mnogo veze sa slučajevima koji su došli iz Kine i Italije, jer je već tada bolest nepoznatog porekla zarazila ljude u toj zemlji, navodi se u najnovijem istraživanju.

Izbijanje epidemije virusa korona u Francuskoj nema mnogo veze sa slučajevima koji su došli iz Kine i Italije, jer je već tada bolest nepoznatog porekla zarazila ljude u toj zemlji, navodi se u najnovijem istraživanju.

Virusolozi na Institutu "Paster" u Parizu između 24. januara i 24. marta izdvojili su genome iz uzoraka uzetih od 97 francuskih i tri alžirska pacijenta zaraženih virusom korona.

Ono što su otkrili, jeste da se dominantni tipovi sojeva virusa kovida 19 u Francuskoj razlikuju od onih koji su stigli iz Kine i Italije i pripadali su drugoj grupi.

Najraniji uzorak francuske grupe datira od 19. februara i potiče od zaražene osobe koja nije dugo putovala u inostranstvo i nije imala kontakte sa mogućim nosiocima bolesti.

Podaci CDC-a pokazuju da se porast broja smrti od COVID-19 podudara s otprilike proporcionalnim padom broja umrlih od bolesti koje nisu pneumonije i gripe.

Rezultat toga je da je ukupni broj smrtnih slučajeva tjedno otprilike isti u 2020. godini kao i u prethodne četiri godine. (Imajte na umu da bi se brojevi za 2020. za 16. tjedan još mogli revidirati prema gore)

Zašto je to tako, vjerojatno postoji više razloga, ali dio objašnjenja možda ima veze s načinom na koji se broje smrtni slučajevi COVID-19, kako je opisano u ovom (iskreno šokantnom) videu: Ako netko umre i za vrijeme smrti se također znalo da je pozitivan na COVID-19, automatski ih se računa kao smrti od COVID-19. Drugim riječima, smrti su navedene kao smrti od COVID-19 čak i kad je uzrok smrti bio očito nešto drugo.

Obratite pažnju na sledeće statističke činjenice koje su u suprotnosti sa onim što se propagira u svim medijima, uključujući televiziju, radio i državne, regionalne i lokalne štampane medije.

Kao prvo, treba napomenuti da je samo 0,1% Kineza ikada dobilo Covid, uprkos propagiranim medijskim izveštajima koji su uspešno naterali većinu nas da pomisli da je celokupno stanovništvo Kine u riziku.

Raspored statističkih podataka koji se tiču rizika od dobijanja Covid sredinom aprila daleko je manji od jednog od 100 (kako su to objavili mediji), što bi, ako je istina, čak moglo i mene zabrinuti. Rizici su daleko, daleko manji.

1] Prijavljeni broj Covid infekcija (nije sve laboratorijski potvrđeno!) u SAD-u (od danas) je 564.000 slučajeva. SAD imaju 330.000.000 (330 miliona) stanovnika, što kada se podeli na 564.000 daje 0,0017, što predstavlja minimalan procenat šanse da se neko zarazi Covid-om (170 infekcija na svakih 100.000 Amerikanaca).

2] Rizik od umiranja od Covid u SAD-u (do sada 23.000 smrtnih slučajeva, opet naduvan broj, uglavnom zbog mnogih lažno pozitivnih testova PCR-a i stvarnih "nagađanja" prekomernih brojanja uključenih u popunjavanje umrlica) verovatno je u procentima 0.007% (23.000 podeljeno sa 330.000.000 jednako je 0,0000696, ili - 7 Amerikanaca umire od Covid -a na svakih 100.000 Amerikanaca).

3] Većinu ovog rizika od smrti, mora se naglasiti, snose hronični bolesnici, stariji, neuhranjeni, ljudi koji su prekomerno na lekovima, koji su prekomerno vakcinisani i smrtno bolesni; dakle - pacijenti koji vegetiraju, često u krevetima, u staračkim domovima. itd.

U Americi je pokrenuta peticija kojom se traži pokretanje istrage protiv Fondacije osnivača Majkrosofta Bila Gejtsa i njegove supruge Melinde zbog "zločina protiv čovečnosti i zloupotrebe medicine".

Peticiju, koja je objavljena na sajtu Bele kuće "Mi ljudi", do sada je potpisalo 425.000 ljudi, što je četiri puta više od broja neophodnog za zvaničan odgovor Bele kuće.

Na federalnu američku vladu se apeluje da traži od Kongresa da sprovede sveobuhvatnu i javnu istragu.

​"Dok posmatramo događaje oko pandemije 'Kovid-19', mnoga pitanja ostaju bez odgovora. Dana 18. oktobra 2019. godine, samo nekoliko sedmica pre proglašenja prve žrtve u Vuhanu u Kini, održana su dva velika događaja. Jedan je 'Događaj 201', a drugi 'Svetske vojne igre', a oba su se održala u Vuhanu", piše u peticiji.

U peticiji protiv Fondacije "Bil i Melinda Gejts" se potom kaže da "od tada kreće pritisak širom sveta da se napravi vakcina i uvede biometrijsko praćenje ljudi".

Potpisnici peticije tvrde da na čelu toga stoji Bil Gejts.

Peticija je pokrenuta 10. aprila, a za samo nekoliko dana potpisalo je 100.000 ljudi, što znači da bi Bela kuća ovim pitanjem trebalo da se pozabavi u roku od 60 dana.

Rano testiranje antitijela na koronavirus u 19 njujorških okruga ukazuje da je do 2.7 miliona ljudi moglo biti inficirano samo u državi, što znači da je realna stopa smrti možda mnogo niža, otkrio je guverner Andrew Cuomo.

Rezultati slučajnog uzorka testiranja od 3.000 Njujorčana otkrili su da se oko 13.9 procenata stanovnika države vjerovatno i oporavilo od koronavirusa, izjavio je Cuomo na konferenciji za novinare u četvrtak.

Dok je guverner upozoravao da su rezultati preliminarni i variraju od okruga do države, on je ipak uspio da dovede u pitanje percepciju virusa kao smrtnu prijetnju za Njujorčane. Novi brojevi ukazuju da ova revidirana stopa zaraze, u poređenju sa 15.740 smrtnih slučajeva povezanih sa koronavirusom širom zemlje, ukazuje na stopu smrtnosti od samo oko 0,5 - mnogo nižu nego što se ranije vjerovalo.

New York je epicentar epidemije koronavirusa u SAD, a bio je najteže pogođen s obzirom na veliku gustinu naseljenosti. Međutim, čak i u gradu, gdje je 21,2 procenta pozitivno testirano na antitijela Covid-19 (1,77 miliona ljudi) tokom ovog ispitivanja, broj žrtava od 15.000 smrtnih slučajeva ukazuje na stopu smrtnosti od 0,8 procenata.

Izvan grada stope su niže - stanovnici Long Islanda testirali su se pozitivno sa stopom od 16,7 procenata, dok je u okrugu Westchester i Rockland pozitivno 11,7 procenata. Ostatak države je pokazao mnogo niže rezultate, sa 3,6 procenata.

Cuomo je priznao da virus ne napada čitavu državu podjednako i progovorio je ranije ove nedelje o ponovnom otvaranju unutrašnjih regija prije nego što se pozabavi gusto naseljenim metropolitskim oblastima. Međutim, nedavno je produžio zatvaranje države do sredine maja i upozorio je da ne dozvoljava bilo kome da se vrati na posao bez širokog testiranja.

Ambasador Kine u Moskvi istakao je da se čitava priča o COVID-19 tek razotkriva, kao i da će biti iznenađenja za međunarodnu zajednicu. Šta je tačno rekao?

Potraga za nastankom virusa COVID-19 razvija se u epsku priču. Zahvaljujući insinuacijama američkog predsednika Donalda Trampa - "kineski virus", "vuhanski virus", itd. - koje su eksplozivne u svom političkom i strateškom kontekstu, Peking je sada odlučniji nego ikada da detaljno razjasni celu priču.

A to je dobra stvar jer sada kad je Peking uvređen i naelektrisan priča će se naći u fokusu javnosti. U neobičnom nastupu prošlog vikenda, ambasador Kine u Moskvi Džang Hanhuj istakao je da se čitava priča o COVID-19 tek razotkriva, kao i da će biti iznenađenja za međunarodnu zajednicu. Nezamislivo je da bi ambasador Džang govorio tako bez znanja Pekinga. Značajno je i što je kineski diplomata odabrao rusku državnu agenciju TASS kako bi dao neke uznemirujuće izjave.

TVRDNjE AMBASADORA

Ambasador je rekao sledeće:

• Pet vodećih kineskih naučnih organizacija prikupilo je podatke 93 genomske vrste COVID-19 koje su objavljene u globalnoj bazi podataka na osnovu unosa podataka iz 12 zemalja sa različitih kontinenata.
• Istraživanja su pokazala da je najstariji "predak" COVID-19 virus poznat kao mv1, koji je naknadno evoluirao u haplotipove H13 i H38 (haplotip je grupa gena unutar jednog organizma koja je nasleđena od jednog pretka).
• H13 i H38 (oznake su internacionalne, tj. latinične, prim. prev.) su evoluirali u haplotip druge generacije - H3, koji je na kraju evoluirao u H1 (COVID-19).
• Drugim rečima, "otac" COVID-19 je N3, njegovi "baba i deda" su N13 i N38, a "pradeda" mu je mv1.
• Međutim, iako virus koji je otkriven na pijaci u Vuhanu pripada vrsti N1, samo je njegov "otac" N3 primećen u Vuhanu, i to ne na pijaci morskih plodova.
• Što je još važnije, "baba i deda" COVID-19, N13 i N38, nikada nisu detektovani u Vuhanu.

Da mi je neko prije samo nekoliko mjeseci kazao da može biti zaključanost od svijeta, zabrane izlazaka bilo gdje sem izvan sebe, natjerivanja da se kao vrlina prihvati što se ne smije iz kuće i države, kako nema susreta, raje, kafane, izleta, promocija, knjižara i pijaca, planina i mora - rekao bih mu da je lud. Ali, otkako se, evo, baš to dešava, jedna mi se ranije nedostižna mogućnost, a sada zbilja, pojavila kao blagodet. Eto viška slobodnog vremena koliko ga nikad nije bilo da se zasuču rukavi i uroni u poslove koje smo sami sebi obećavali godinama, a nikada ih nismo uspjeli ni započeti, a kamoli dovršiti. Na red su došle police, kese, fascikle, kutije pod krevetom i na ormarima, ladice u koje se godinama trpalo ono što se "ne smije baciti, trebaće..."

Požutjela dokumenta iz drugog života, zahvaljujući karantinu čiji se dani više ne broje, vraćaju u sjećanja zaboravljene ljude, mjesta, činjenice, pokazujući kako je i puno toga što je nekada izgledalo nemoguće postalo moguće. I kako smo za mnogo šta što će doći imali signale koje smo ignorisali. Isplivavaju neupitni dokumenti u šta smo i kome vjerovali, a kome nismo. I gdje smo se, sada se vidi, strašno prevarili, a gdje nismo ni trena. Ko je "ostao", a ko je nestao kao da ga nikad nije ni bilo. Nebrojeni su zapisi, sada zlata vrijedni dokumenti, onako lično, fotografije, primjerci novina koje smo onda sa ogromnim zadovoljstvom i srećom pravili. Kuljaju uspomene koje sada mame osmijeh, pa čuđenja, ponakad nevjericu, ali i i tugu. Nepobitno je danas da se život kotrljao kroz dvije različite državne i društvene realnosti, ma kako ih ko nazivao, volio i ne volio. I da je mnogo toga u bivšem svijetu bilo krojeno za ovu realnost.

Mimo "papira" koji ovih dana uzvitlavaju emocije povodom spoznaja ko smo i šta smo bili, a više nismo, ko nam je bio bitan, pa nije, koga nismo ni primjećivali, a postao nam je blizak, u šta su se neki oko nas kleli glasno i javno, a danas sjećanja na te kletve kriju...puno toga otkriva se i povodom svijeta mimo nas. O današnjoj realnosti na planeti koju su iza kulisa modelirali drugačije nego što smo mislili. O zlu koje se proširilo kao virus, donoseći, evo, i ovaj karantin što ga danas živimo i niko ne zna sa kakvim krajem. O raspadu takozvanog međunarodnog poretka koji traje dugo, a svijet to nije prepoznavao.

Sa jednog davnog, lijepog putovanja po Americi, gdje mi je kao mlađanom novinaru bilo omogućeno da vidim puno od onoga što vjerovatno nikada ne bih vidio, nakon cjelodnevnog kopanja po čudesnim arhivama Vašingtonske biblioteke, i dokumentima iz istorije "sile nebeske" - gdje su mi pokazali i najnoviji primjerak sarajevskog "Svijeta" u kojem sam tada radio - dopao mi je ruku i govor Đorđa F. Kenana iz 1948. godine o planiranju vanjske politike SAD-a... Kenan, diplomata i istoričar, bio je jedan od stratega hladnog rata. Upamćen je kao otpravnik poslova ambasade SAD u Moskvi 1946. i autor dugog telegrama odatle u kojem je ustvrdio "ekspanzionistički karakter SSSR-a", na što treba odgovoriti. Na toj je liniji i njegova teorija "zaustavljanja" ugrađena u Trumanovu doktrinu i hladni rat. Dobio sam tada u biblioteci kopiju tog govora sa ostalim što me interesovalo o istoriji vanjske politike Amerike. Sa mnogim drugim "sjećanjima" sa putovanja, pohranjenim pa potisnutim, i ovo je završilo u fascikli na kojoj je pisalo "Put po Americi '81".

"Svetla budućnost" koja se već nudi, u vreme straha i neizvesnosti, tiče se suštine postojanja i identiteta čoveka, njegove slobode, i smisla života uopšte

Nemoguće je ne primetiti, sedeći kod kuće ovih dana za računarom ili mobilnim, neverovatnu poplavu svakakvih senzacionalnih ili senzacionalističkih informacija, otkrića ili "otkrića", itd. vezanih za COVID-19 i njegove uzroke i posledice, ne samo sa medicinskog nego i sa društvenog, političkog, ekonomskog pa čak i verskog stanovišta.

Jedino oko čega postoji opšta saglasnost je da se svet tokom poslednjih mesec-dva nepovratno promenio. U šta - to je već druga priča, ali ništa manje važna. I potpuno je legitimno da se svi zanimaju za to - jer pandemija (mnogi bi ovde stavili znake navoda) i njene posledice dotiču ama baš svačiji život, budućnost, opstanak i nasleđe.

Prenosimo vam intervju Saše Radulovića, objavljen u nedeljniku NIN 2. aprila, neredigovan i u celosti.

Na Tviteru ste Aleksandra Vučića optužili da je iskoristio globalni strah zbog širenja virus Kovid-19 da bi izvršio državni udar. Možete li to da pojasnite?

Pre svega da konstatujemo jednu činjenicu: kada neko protivustavno suspenduje Narodnu Skupštinu i na sebe preuzme njene nadležnosti, to se zove državni udar. Bez ikakve dileme imamo tri lica, predsednika Republike, predsednicu Vlade i predsednicu Narodne Skupštine koji su prvo bez ikakvog obrazloženja odlučili da "skupština ne može da se sastane", a onda na sebe preuzeli sve nadležnosti skupštine i počeli da donose odluke u njeno ime. Dakle: državni udar je izvršen. O ovome jasno od prvog dana ne govori samo DJB već i Rodoljub Šabić koji sa DJB nema nikakve veze, ali i drugi pravnici. Na žalost malo ih je. Većina je uplašena.

Da pogledamo činjenice. Prvi slučaj zaraze u Srbiji je otkriven 1. marta. Drugi slučaj je otkriven 3. marta. Državni vrh je znao za to, ali je ipak odlučio da raspiše izbore 4. marta. Onda su SNS i SPS sakupili preko 140.000 potpisa za sebe, Šešelja, Šapića, POKS, Čanka i Čomićku, Zavetnike. Tih 140.000 ljudi su se gurali po redovima od 4. do 15. marta i došli u opasnost da se zaraze i zarazu prenesu na svoje članove porodice. U Valjevu je bio čuveni miting predsednika SNS-a 9. marta sa velikim brojem ljudi. Valjevo je danas grad sa najvećim procentom zaraženih. U to vreme je bilo i obraćanje doktora Nestorovića i KZN na kojoj se ismevao virus. U to vreme to je bilo potrebno, jer ništa nije smelo da dovede u sumnju prikupljanje potpisa i izbore. Interesantno je da krizni štab ne vodi statistiku o tome GDE su se ljudi verovatno zarazili i koliko njih je na primer bilo na mitinzima SNS-a ili na prikupljanju potpisa.

A onda je predsednik SNS-a shvatio da izbore neće moći da održi i tražio način da ih otkaže. Jedini koji je video je uvođenje vanrednog stanja i to putem državnog udara, bez Skupštine, jer bi izgledao jako slab da je Skupština počela da vodi glavnu reč bez njega. I preko noći imamo potpun zaokret i vlast je počela da plaši građane, podiže paniku i pravi histeriju, zastrašujući ljude Italijom, desetinama hiljada mrtvih, uvodeći nerazuman policijski čas, sa svakodnevnim iživljavanjem nad građanima i histeričinim konferencijama za medije koje liče .

Sve skupštine u svetu zasedaju. Sve. Predsednik Republike nema nikakve ustavne nadležnosti da se bavi krizom. Jedini način da prikrije fijasko oko izbora, prikrije odgovornost SNS-a za izlaganje građana opasnosti u vreme sakupljanja potpisa i sebe ponovo stavi na čelo kolone, a celu naciju uvuče u svoju novu Feketić pozorišnu predstavu je da izvrši državni udar, protivustavno suspenduje Skupštinu bez obrazloženja i na sebe preuzme sve nadležnosti.

Nedavno sam ponovno pronašao blog pod nazivom Orcinus, tamo sam našao seriju članaka koju je napisala Sara Robinson o autoritarizmu. Ona seriju članaka počinje (klikni ovdje) sažetkom i pregledom knjige Johna Deana: Conservatives Without Conscience. Zaintrigiralo me je ovo ponovno otkriće, iz više razloga. Prvo, nisam znao da je John Dean (kojeg je proslavio Watergate, i s kojim, koliko znam, nisam u rodu), pisao o autoritarizmu. Drugo, nisam pročitao ništa od akademske literature o autoritarizmu (vidi Dr. Robert Altemeyer) već godinama, vjerojatno ne otkad sam bio na fakultetu. I treće, ponovno sam zapanjen, značajnim preklapanjem među prirodama autoritarizma i psihopatije (područja koje me jako zanima, klikni ovdje).